Echt Scheiden met Natasja Froger

Echt scheiden. Wat een kutprogramma. Volgens Natasja Froger en tv kijkend Nederland een succes vanwege de hoge kijkcijfers.
Nou ik vraag het me af, natuurlijk kijken er mensen, omdat het gewoon te walgelijk voor woorden is.

Maar Natasja Froger vind zichzelf geweldig omdat ze mensen graag helpt. Volgens mij helpt ze helemaal niet graag, maar wil ze gewoon graag met haar hoofd op tv. Waarom in hemelsnaam wordt dat toegelaten? Natasja Froger ziet er namelijk altijd uit alsof ze een harde drol eruit aan het drukken is.

Ben ik dan echt de enige die walgt van dat programma van Natasja Froger? Dat enge mens kickt gewoon op de ellende van een ander.
Deze vrouw is zo mediageil dat toen ze gebeld werd door RTL Boulevard meteen begon te ratelen dat het zo'n succes was: haar "kindje" Echt Scheiden.

Natuurlijk Natasja Froger, het is een groot succes dat mensen gaan scheiden! En vooral als jij daar je geld mee kan verdienen door het lekker op tv uit te melken.
Onder het mom van: "ik wil ze helpen, want het is zo naar..."

Weet je wat ook naar is, Natasja Froger? Mensen die niet kunnen poepen. Maak daar een programma over, noem het Echt Schijten.
Dan help je pas mensen.

Home Sweet Home

Terwijl alle vrouwen om me heen bloggen over het krijgen van kinderen, het bakken van hamlappen in bechamelsaus, over het hebben en vooral houden van een lief, zit ik in Buenos Aires.

Ik dacht dat ik hier even kon relaxen maar vooral de eerste week heb ik mijn crew in Den Haag gemist, mijn homies, m`n matties, de mensen die me nooit laten vergeten dat ik niet alleen ben, waar ik ook ben.
Thank God for them!

Buenos Aires kotste mij namelijk uit, toen ik hier aankwam bij het hostel waar ik zou werken, vertelde de kneus achter de balie me dat hij van niets wist... En voor ik het wist was ik al opzij geschoven door de volgende hostelgast.
Pardon? Huh? Wat? - was het enige dat ik wist te zeggen: let wel, ik had net een vliegreis van 14 uur achter de rug.

Een ieder die mij kent weet dat ik het liefst die kil achter de balie vandaan had getrokken en een knietje had willen geven, maar na een zenuwslopende reis was ik gewoon te moe om echt helemaal los te gaan.

Kan je het je voorstellen dat ik toen dacht: Weet je wat? Zet mij maar op de eerstvolgende vlucht terug naar Nederland.
Nee Buenos Aires en ik lagen elkaar niet zo in het begin, maar zo langzaam aan begin ik te wennen aan de drukte, de mensen en het ontbijt.
Het ontbijt bestaat uit een soort zoet broodje en drie stukjes stokbrood, waar je eventueel mensen mee dood kan gooien.
Ik heb het geprobeerd, en geloof me.. zucht... mensen worden daar niet blij van.

Klink ik bitter? Misschien was ik dat ook wel enigszins... Misschien had ik gewoon keihard heimwee. Misschien heb ik te snel geoordeeld, want hoewel het vandaag echt koud is hier (20 graden) heeft Buenos Aires eindelijk zijn hart voor me geopend.

Ik wandel door de straten alsof ik hier al jaren woon, en ik voel me thuis. Ik lach me de pleuris, ontmoet allerlei figuren, van kansloos tot intelligent en ik lach me de pleuris.

Kortom ik heb het naar mn zin en lach me de pleuris. Life is good.

Tu ciudad es mi ciudad, maar hoe dan ook niets gaat boven La Haya cerca de la Playa...

Mirror Talk

For all the people that are stuck
For all the people that feel
they need to spin the wheel

I would say
go ahead, try your luck
Go outside and feel the sun
What happened in the past can't be undone

There are no guarantees on things to come
Just relax...
layback and put your smile on

Lekker Plat.

De Ideale Paal

is niet klein maar groot

Is niet wit maar bloeddoorlopen rood

Is niet dun maar dik

en als ik er aan lik

wat komt er dan uit?

Ja, wat denk je?

Kijk hoe het spuit!

Goed Begin

Gefeest en uit geweest,
met blauwe plekken lig ik gebroken op de bank
Op het randje van een afgrond
Balanceer ik door het leven
Nu alles weer is afgelopen

is mijn uitzicht omgeven
door de rook van een joint
en deze wonderlijke kleine wereld
strekt zich oneindig uit
en raakt me vreemd genoeg
met zijn beeld en geluid

En toen pleurde ik dus van de bank.

Serendipity

Laten we afspreken dat
jij en ik
elkaar
ooit zullen ontmoeten
Maakt me niet uit
waar
of wanneer
al is het maar voor
één keer
dat we zonder aarzelen
onze kaarten
op tafel gooien
alles op alles zetten
en
de wetten van het universum
naar onze wil plooien

In Limbo

In the dark
where I stand
There's nobody to hold my hand
Nobody to see me cry
and time just passes by

In the dark
I belong
In darkness I feel strong with my
devils beside me I feel
nothing can ever hurt me